در طراحی بازسازی این پروژه مسکونی در شهر پرت استرالیا، هدف من خلق فضایی بود که در مرز میان خلوص بصری و کارایی مطلق حرکت کند. به عنوان یک طراح و معمار، همواره معتقدم که معماری داخلی نباید تنها پاسخی مکانیکی به نیازهای روزمره باشد، بلکه باید به مناسک ساده زندگی کیفیت ببخشد و آن‌ها را به تجربه‌ای زیباشناختی تبدیل کند. در طراحی آشپزخانه، به دنبال ایجاد نقطه‌ای کانونی بودم که همزمان آرامش‌بخش، مدرن و دعوت‌کننده باشد. استفاده از جزیره‌ای با بافت شیاردار خطی، ریتمی ظریف را به فضا معرفی می‌کند که با تغییر زاویه تابش نور طبیعی در طول روز، سایه‌روشن‌های ملایمی می‌سازد و به حجم‌ها عمق می‌بخشد. ترکیب هوشمندانه رنگ‌های خنثی و روشن با پنل‌های گرم چوبی و نورپردازی خطی پنهان، تعادلی دلپذیر میان سردی مینیمالیسم و گرمای یک خانه ایده‌آل برقرار کرده است. سطوح یکپارچه، متریال‌های سنگی رویه و پنهان کردن دقیق تجهیزات، به سیالیت بصری کمک کرده و آشپزخانه را از یک ناحیه صرفاً خدماتی، به قلب تپنده و هنری خانه ارتقا داده است. از سوی دیگر، در بازطراحی و تلفیق فضای حمام و لاندری (رختشوی‌خانه)، چالش اصلی من رسیدن به سازماندهی حداکثری فرم و عملکرد در یک هندسه محدود بود، بدون آنکه حس فشردگی به کاربر القا شود. با رویکردی مهندسی‌شده و بهره‌گیری از پارتیشن‌های شیشه‌ای، مرزهای صلب را محو کردم تا نور و انسجام بصری در تمام فضا جریان یابد. ترکیب رنگ‌های سفید خالص با کابینت‌های بالایی تیره و یراق‌آلات مات، کنتراستی جسورانه و معنادار ایجاد کرده که به تعریف دقیق مقیاس و مرزها کمک می‌کند. در این طرح، عملکردهای شستشو، نگهداری و استحمام با چنان نظم موشکافانه‌ای در کنار هم تنیده شده‌اند که لاندری از یک فضای حاشیه‌ای، به بخشی جدایی‌ناپذیر از یک پناهگاه آرامش‌بخش تبدیل شده است. این پروژه برای من تمرینی هنرمندانه بود تا نشان دهم چگونه فرم‌های هندسی ناب، انتخاب صادقانه متریال‌ها و درک درست از نور، می‌توانند فضاهای خدماتی یک خانه را به آثاری شاعرانه، روان و به شدت کاربردی بدل کنند.