مسابقه ملی ابوموسی
چگونه یک مجتمع مسکونی میتواند بستری برای ارتقای کیفیت زندگی و خلق تجربیات زیستی متنوع باشد؟ این مهمترین پرسشی بود که سرآغاز فرآیند طراحی ما را شکل داد.
یک مجتمع مسکونی میتواند به مکانی برای تجربیات متنوع زیستی، تعاملات اجتماعی و تعامل با شرایط طبیعی و اقلیمی بدل شود تا بدینوسیله کیفیت زندگی را ارتقا بخشد. طرح پیشنهادی برای جزیره ابوموسی، تلفیق حوضچههای مصنوعی مانگرو با تودههای مسکونی را مورد کاوش قرار میدهد؛ رویکردی که ضمن خلق کیفیتهای اکولوژیک و فضایی، فضاهای میانساختمانی را نیز فعال میسازد.
در پاسخ به آب و هوا، حیاطهای مرکزی، دیوارهای متخلخل، بازشوهای سایهدار و سقفهای بادگیر، بلوکهای مسکونی را شکل میدهند. این پروژه با تأکید بر فضاهای میانی، حرکت روزمره را به یک تجربه غنیتر تبدیل میکند و فرصتهایی را برای رویدادهای اجتماعی و فعالیتهای سازگار ایجاد میکند که به سبک زندگی متفاوت ساکنان پاسخ میدهد.
در خودِ بلوکها، دیوارهای منعطف امکان برگزاری رویدادهای متنوع را فراهم میآورند، مرز میان فضاهای خصوصی و راهروهای رابطِ واحدها را کمرنگ میسازند و فضاها را با نیازها و خواستههای ساکنان سازگار میکنند. این دیوارهای منعطف همچنین تضمین میکنند که راهروها و مسیرهای میان واحدها از کیفیت مناسبی برای تعامل ساکنان برخوردار باشند؛ بهگونهای که مسیرهای ارتباطی و جریانهای حرکتی به فضایی برای زندگی جمعی و مکانی جهت برقراری ارتباط با دیگران بدل شوند.
همکاران طراحی : امیر صبوری ، فاطمه رزاقی فرد
