این پروژه به بررسی پیوند میان طراحی سیال و بیان بدنی میپردازد؛ جایی که فضا دیگر میزبان منفعل حرکت نیست، بلکه خود به کنشگر آن تبدیل میشود.
الهامگرفته از زبان حرکتیِ رقص معاصر، ساختار پروژه، انحنا را نه بهعنوان تزیین، بلکه بهمثابهی ماهیت وجودی خود دربرمیگیرد.
هر خط، حرکتی است. هر خلأ، نفسی.
این بنا نه بهعنوان ظرفی برای عملکرد، بلکه همچون یک رقصنگاریِ متجسم در فرم تصور شده است — کشاکشی میان جاذبه و ظرافت، میان جرم و جنبش.
در این اثر، معماری به رقص بدل میشود، و رقصنده، خودِ فضاست.
۲ / ۱
The Veiled Resonance: Center for Contemporary Arts